▼ with BANGANAGANGBANGERS
|

▼ with BANGANAGANGBANGERS

“Buiten BANGANA om zijn we ook veel mét elkaar. We eten samen, we gaan samen op stap. We zijn beste vrienden!”

Interview by: Hajo Krijger.

De wind staat in de zeilen voor het Tilburgse vijfmanscollectief BANGANAGANGBANGERS. Onlangs hebben ze de nieuwe EP King Abbott gereleased, 11 Juni vieren ze dit met een BANGANA Invites sessie in de 013 te Tilburg, met Ivy Lab als frontliner en in het komende festivalseizoen zijn ze te vinden op olijke partijtjes als We Are Electric en Give it Dub.
Klik hier om door te gaan naar de ‘King Abbott’ EP recensie.
Ik bezocht ze in de hun studio in Tilburg, waar James Castelijn (producer) en Frank Klick (DJ) mij te woord stonden. Ook Dirk Stolk, de manager, schoof even aan. Ernst Coomans (DJ), Sam van den Berg (DJ) en Sidney Marte (MC) waren druk bezig met hun eigen projecten, en konden niet aanwezig zijn. Maar dat mocht de pret niet drukken, want met zoveel goeds in het vooruitzicht waren de heren laaiend enthousiast!

BANGANAGANGBANGERS is ontstaan als grap. Daar zijn jullie nu wel een beetje van afgestapt, hè?
James: Zo begon het inderdaad maar inmiddels is dat echt niet meer zo. Ons netwerk is steeds gaan groeien. Mensen zijn meer van ons gaan verwachten. De muziek werd ook steeds serieuzer gewaardeerd door mensen. Dan kan je het niet als grap blijven zien; daar wil je op doorspelen. Ik studeer zelf muziekproductie. Voor mij moest er een punt komen waarbij ik kon waarderen dat het als gimmick begon, maar met de tijd die ik er in stak het niet haalbaar zou zijn als ik het niet serieus nam. Dat is bij iedereen doorgedrongen.

Ik kan me voorstellen dat een vijfmansopstelling nogal lastig is om te onderhouden. Hoe wordt dit in stand gehouden?
James: Het is moeilijk om bepaalde visies naast elkaar te houden. Je hebt regelmatig een vergadering nodig om allemaal weer op één lijn te komen. Als iedereen met zijn eigen ding bezig is, kijk je soms verschillende kanten op.

Is er dan een soort hierarchie achter de schermen?
James: Niemand van ons is eigenlijk echt de ‘leider’ van de groep.
Frank: Precies, iedereen heeft zijn eigen ding! James is compleet van de productie. Hij probeert kwalitatief te kijken welke kant we op willen en welke soundscape we pakken. Ik probeer James en de groep daar in te sturen, zodat iedereen weet waar we naartoe willen. Dan heb je Ernst die de merchandise op zich neemt, Sam doet de social media en Sydney het conceptwerk; videoclips en dergelijke. Iedereen heeft zijn eigen taak in de groep, die overeenkomt met de sterke punten. Ernst heeft bijvoorbeeld bij ‘On Tour‘ gewerkt en is al bekend met merchandising.
James: Iedereen mag zich natuurlijk met elkaar bemoeien. We maken wel, per onderdeel, één iemand het aanspreekpunt. Dat is ook waarom wij al zo lang met een manager werken, die alle boekingen en de communicatie van buitenaf doet. Een vijfmansact die onafhankelijk communiceert raakt het overzicht kwijt. Er moet één aanspreekpunt zijn. Als het over muziek gaat, ben ik dat. Netwerken kan iedereen doen maar, onze boekingen doet Dirk, onze manager. Ik denk dat het onze kracht is, dat we het zo kunnen verdelen. Qua netwerken gaat het ook vijf keer zo snel!

Frank: Maar, het is ook een zwakte omdat je rekening moet houden met elkaar!
James: We zitten gelukkig al 3,5 jaar behoorlijk op één lijn. Muzikaal gezien vinden we allemaal hetzelfde vet!

Bangana merch

Zijn jullie tijdens het productieproces allemaal aanwezig?
Frank: Nee, we zijn dan met zijn tweeën; James en ik. Ik moet heel eerlijk zijn dat we daar wel een beetje stellig in zijn. Het is niet altijd eerlijk omdat wij de rest een beetje pushen in de richting van onze visie. (Maar dat betekent niet dat de rest niets meemaakt van het productieproces hoor!) Er komen altijd wel suggesties van de anderen. Maar als James écht overtuigd is van een vette sound waar over wordt gediscussieerd, dan hakt hij wel de knoop door en zegt: ‘Ja, fuck it.. We laten het er gewoon in, dit is keihard!’ Je kunt niet met zijn vijven dé perfecte track maken want dan blijf je jaren bezig..

Maak je bij het produceren de afweging tussen wat je luisteraars willen en wat je zelf wil?
James: Ik denk dat we vooral kijken naar wat wij zelf vet vinden. Soms zit het zo experimenteel in elkaar dat ik denk: ‘Oké, hier gaat de rem even op, gaan mensen dit trekken? Gaat dit niet te ver?’ Ik moet ook de soort sets die wij draaien in mijn achterhoofd houden. Het is toch al best moeilijke muziek en je wil wel dat het publiek een soort van houvast heeft. Tot nu toe is gebleken dat, wanneer wij iets vet vinden, er gegarandeerd mensen zijn die het ook vet vinden!

Ik zou jullie genre eigenlijk alleen maar als ‘Bass’ kunnen omschrijven. Wat zijn de belangrijkste elementen om hierbij naar te kijken?
James: Het ‘Bass’ genre kan best wel schommelen. Ik duid het bij ons aan dat het beïnvloedt wordt door; ‘Breakbeat’, ‘DnB’ en een tikkeltje ‘Dubstep’ en ‘Trap’.
Frank: We hebben een keertje echte Drum and Bass proberen te maken, maar dat was niet zo’n succes…
James: Drum and Bass is echt wel een supertof genre! Wij hebben dan vooral een voorkeur naar Jump-Up! Dat zit gek in elkaar! Ik ben er nog niet aan toegekomen maar ik zou hier graag een keer mee bezig willen zijn.

Welke plugins en samples gebruik je om je sound zo te definiëren?
James: Ik werk in ‘Logic’. Mijn topkicks zijn bijna altijd standaard ‘909’s’ (Gedigitaliseerde Roland TR-909, red.) waar ik een bak met distortion overheen flikker. Dan krijg je echt zo’n kapotte kick-vibe. De subkick is dan een ‘808’ (Roland TR, wederom, red), die ik goor maak met distortion. Of een sample die ik stretch, of op een andere manier opfok. Ik gebruik bijvoorbeeld ‘Monarch’, uit de ‘Kontakt-library’. Dat is een soort ‘Moog-emulator’. Daar krijg je vieze dikke baslijnen uit. De hele EP heeft eigenlijk, op ‘King Abbott’ na, een first-hit kick met een “vwuut”-achtig zaaggeluid op de rand. Dat is dan zo’n ‘Monarch’, of ik gebruik ‘MS20′ van ‘Korg’ als effect op een baslijn. En door te tweaken en te twisten, maar dat doe je altijd!
Frank: Misschien de ‘ringshifter’ nog, James?
James: Há! Ja, die halen we ook vaak terug! Voor dat ‘dry-effect’ dat er in zit. Bij ‘King Abbott’ is die het meest prominent aanwezig. Als je het apparaatje kent, herken je dat geluid meteen. Die zit in ‘Logic’ zelf.

Ah, ‘King Abbott’. De title-track van jullie EP. Is deze release een mijlpaal?
James: Dit is onze eerste -echte- eigen release. We hadden natuurlijk de ‘Timbre EP’, maar dat was een beetje experimenteren. Niet al té serieus. Althans, toen wel, maar achteraf was het uitproberen. ‘King Abbot’ is de eerste EP met een vastgesteld releaseplan en met een meer doordacht idee achter de songtitles en het verhaal. We hebben er voor gekozen om bij deze release, om om de week, één track vrij te geven. We proberen dus elke track op een eigen standaardje te zetten.
Frank: ‘King Abbott’ is ons nieuwe kindje. Ik vind de andere tunes ook keihard, maar ‘King Abbott’… Ik weet nog goed dat ik met een vriend naar een optreden van ‘Luke Abbott‘ en ‘James Holden‘ ben geweest. Die muziek begon leeg, opbouwend en progressief. Het werd een reis van drie kwartier die afbouwend en leeg eindigde. Dat heeft mij zo geïnspireerd! De dag daarna ben ik meteen met James in de studio gaan zitten en daar is ‘King Abbott’ uitgekomen. Vernoemd naar Luke! Het idee achter die track is ook de wisselwerking tussen de verschillende elementen: er komt iets bij, er gaat iets weg maar aan het eind komt het op een andere manier allemaal samen. We hebben de EP om ‘King Abbott’ heen samengesteld. We hadden meerdere tracks liggen, een stuk of 8 in totaal. De geselecteerde tracks geven wat meer body aan de EP.

EP #3 (‘Timbre’ niet meegeteld) is vaak de sleur, waar je iets nieuws moet doen. Hebben jullie daar iets van gemerkt?
James: Daar heb ik niet echt bij stilgestaan. BANGANA heeft voor mij één kernwoord: hard! Naast Bangana ben ik ook met dingen bezig die daar niet de nadruk op leggen, dat is ook nodig. Ik kan niet alleen harde tunes maken. Maar deze EP is zo veel mogelijk beuken natuurlijk.
Frank: Ja, beuken, maar toch met een soort van gedachte, ofzo.
James: Sommigen zien het als gecontroleerde chaos, want het gaat alle kanten op. Maar alles heeft wel zijn plek. Maar misschien is dit de laatste full-on banger EP voordat er een wat experimentelere komt.

Heeft het gewerkt, dit releaseplan en deze productiemethode?
James: Het werkt anders dan een ‘in your face’-release, het heeft wat meer tijd nodig. Het was ook een releaseplan van twee maanden. Je ziet gewoon dat als er een track bij komt dat de andere tracks ook weer aandacht krijgen, in een langer tijdsbestek. Daarbij komt er een releaseparty, 11 juni in de 013. Er komt ook een videoclip bij ‘King Abbott’ die dan in premiére gaat. Die clip is écht serieus aangepakt! Het is dan wel ‘low-budget’, maar het is met een hele gekke camera gefilmd door mensen die er verstand van hebben. Andere clips die we gedaan hebben waren met een knipoog; op humor gebaseerd.. Deze clip heeft ook een echt script én een verhaallijn. Wat serieuzer, net als wij nu…

Hoe zou je jullie rol als act beschrijven?
Frank: Vooruitstrevend. Wij blijven steeds maar ontwikkelen in onze muziekstijl en gaan tussen alle mazen door. We doen niet perse DnB, niet perse Dubstep of Garage, maar we doen gewoon ons eigen ding. Dat is ook onze visie, steeds blijven vernieuwen!
James: Maar we horen er toch bij. Al maken we geen DnB, de ‘DnB-heads’ kunnen ons wel waarderen. Waardoor je, als je geboekt wordt op zo’n feestje, met je eigen afwijkende sound nét die andere act bent. Op die manier proberen wij die ene vreemde eend te zijn.
Frank: We hebben ook veel aanpassingsvermogen. We kunnen flawless mee met een Drum and Bass avond en ook gewoon sets draaien met alleen maar DnB.. Maar we staan ook op We Are Electric waar we overschakelingen maken van Urban naar DnB.

We Are Electric

Jullie sound is dus eigenlijk heel handig voor de overgang van genre’s.
James: Die overbrugging hebben we vaak inderdaad. Die willen we ook graag. We draaien altijd het laatste gedeelte van onze set DnB. Daar bouwen we naartoe.

Jullie zijn er heel relaxed onder, waar Bangana nu gekomen is. Het lijkt niet alsof jullie je gedragen alsof jullie in drie jaar van een grap naar een succesverhaal zijn.
Frank: Er wordt diep over na gedacht. Misschien ziet dat er niet zo uit vanaf de buitenkant maar, er zijn zoals gezegd, regelmatig vergaderingen. In het begin was het puur aanklooien. Dan stonden we misplaatst op gigs tijdens ‘Solar‘ en ‘Mysteryland‘. We hadden deze shows vorig jaar geregeld door ons brede netwerk. Deze zomer zit dat veel strakker in elkaar! De juiste plek in de timetable, tussen de juiste namen.
James: We zijn ook selectiever geworden met onze gigs. Een voorbeeld is ‘Knaltival‘, waar we uitgenodigd werden door FeestDJRuud. Supertoffe guy en ook heel erg gaaf dat hij ons heeft uitgenodigd maar, je merkt gewoon dat wij daar niet de beste fit voor zijn. Daar denken 10 van de 700 man: ‘Oke, gekke tunes.’ Maar de rest wacht gewoon op FeestDJRuud. Vanaf dit jaar doen we zulke boekingen niet meer.. Waar je ons wél kan vinden en waar wij ook echt kunnen floreren zijn; We Are Electric, Give it Dub en City of Dance met Radar Records.

Twee jaar terug hadden jullie op ADE jullie eerste BANGANA Invites. Hoe is dat tot stand gekomen?
James: Tja, onze manager heeft in dat circuit stage gelopen. Speaking of the devil.. (Dirk Stolk arriveert op dit moment). Toen kwam er plots een bericht dat er een bepaald event niet doorging. De spot die toen vrij kwam hebben wij in een hele korte tijdsspanne geclaimd. We konden niet meer mee in de promotiecirkel. Alles was al vastgelegd. Toen hebben wij de keuze gemaakt om zoveel mogelijk mensen vanuit hier, het zuiden van het land, mee te nemen naar Amsterdam. We hadden een party-bus gehuurd, waar zo’n 80 Tilburgers mee naar ADE gezeuld zijn. Daardoor vonden de Amsterdammers die er waren het ook geslaagd. Niets vermoedend dat die 80 man gewoon bij ons uit de buurt kwam! Dat hebben we het tweede jaar herhaald, alleen zijn we van 80 man naar 150 gegaan! Twee bussen vol, wederom geslaagd. En dan straks onze eerste standalone Invites in de 013. Met Ivy Lab(!).

King Abott EP Release

Meer info over jullie Invites in de 013, pl0x!
James: Een vriend van ons, Subp Yao (ook genodigd op Bangana Invites), draaide laatst bij ‘Noisia Invites‘, vlak voor de Ivy Lab x Noisia beats set. Zulke sets neemt hij dan soms op en die luisteren we dan. En tsja… dat is gewoon keihard! Lifecycle staat ook op de line-up. Pas een nieuwe EP gereleased; ‘Fronsfunk EP‘. Hij heeft ook een nummer van onze EP geremixed, die verschijnt na de releaseparty in de 013.
Frank: Fucking dikke track! Kapot hard gewoon! Na de release party komen er zes remixes. Rachel Green, Lifecycle, Subp Yao en meer…

We staan te popelen! Met de huidige gang van zaken in het achterhoofd; wat willen jullie met dit collectief nog bereiken?
Frank: Wij willen internationaal wat meer voet aan de grond krijgen. Maar het heeft niet veel haast, we willen op natuurlijke basis iets opbouwen.
Dirk: Je kunt een hit hebben, overal touren en het seizoen daarna kun je vergeten zijn. Wij denken op de lange termijn; bouwen, bouwen en nog eens bouwen. Je ziet dat we ieder jaar groter worden. BANGANAGANGBANGERS is wel een blijvertje!
Frank: Als collectief zijn we nog lang niet klaar, men is nog lang niet van ons af…
James: Deze zomer gaan we vooral de festivals aanpakken. Ik heb niet zoveel te maken met de DJ-shows, omdat ikzelf niet mee draai. Maar, ik ben er negen van de tien keer wel gewoon bij!

Jullie kunnen zelfs á la Teddy Killers op drie verschillende locaties tegelijkertijd draaien.
Dirk: Dat zou kunnen, maar ik denk dat het de kracht van BANGANA is dat er niet maar één DJ is.
Frank: Iedereen heeft wel zijn eigen draaistijl, en dat samen voegt de BANGANA-vibe toe.
James: We kunnen allemaal draaien, maar je krijgt wel een hele andere set. De energie die je samen hebt kun je niet in je eentje geven. Het gaat om de interactie en de show zelf. Dat is wel een kracht van Ernst, die gaat helemaal los! De ene keer klimt hij in de uitschuiftrap van een misplaatste brandweerwagen waardoor wij alle laptops dicht moeten klappen om zijn bungelende benen te ontwijken, de andere keer besluit hij van het podium te springen waarna hij er achter komt dat het publiek zich er mid-jump tussenuit naait..
James: Maar buiten BANGANA om zijn we ook veel met elkaar. We eten samen, we gaan samen op stap. We zijn beste vrienden!


King Abott Recensie“BANGANAGANGBANGERS – ‘King Abbott’ – EP recensie”

Recensie by: Hajo Krijger.

Execute
De eerste kick van openingstrack Execute maakt je al duidelijk wat je staat te wachten. Betonbrekende kicks met zagende, bit-gecrushte lead keys. BANGANA weet het verloop van de track fluïde en natuurlijk te klinken, terwijl er geen graadje van de ruigheid verloren gaat. Afwisseling van de geluiden geeft elk stipt afgewerkt geluid de aandacht die ze verdient. Qua dansbaarheid staat dit nummer toch op nummer 4, originaliteit en experiment scoort hier wel hoog. Aan de namen van de tracks mag het conceptverhaal duidelijk worden, en na het luisteren van deze eerste tune zal sneuvelen by Bangana’s hand je niet onbekend zijn.

Ashes
Openend met een industrieel-klinkende clang, met synths die spanning doen opbouwen. Een dissonant akkoordschema houdt deze spanning in stand. De heldere edoch modderige sfx laten de drop met haar scherpe randjes volledig tot haar recht komen. Van alle tracks op de EP is deze het beste te ‘behappen’, door wat traditioneler trap-achtig clap en hi-hatwerk te verwerken. De keuze om een aantal kicks op ongebruikelijke plekken te zetten pakt hier O K uit, waar ik kan begrijpen dat sommige mensen hier uit hun flow gehaald zouden kunnen worden.

Resurrection
Mijn persoonlijke favoriet van de EP. Waar de andere tracks je na elke inslag even tot een halt brengen, versterken de korte DnB-breaks het doordraafgehalte. Je wordt vastgehouden door ‘De Brommende Baslijn’, en het pauzemoment wordt humoristisch ondersteund door een sample van Dave Chapelle en Bob Saget: ‘You ever sucked dick for marijuana? ….No… I can’t say I have…’. De lach, grimas, grinnik of andere uitingen van plezier die je ervaart bij deze brug wordt gauw onderbroken door de, om deze reden dubbel zo hard aankomende, tweede drop.

King Abbott
… de titeltrack van de EP, met de meeste potentie. Over het algemeen komt deze potentie goed tot zijn recht: er wordt gespeeld met de toonhoogte van de percussie en de vele aanwezige zwoops en ssssshwap geven de track een voortvloeiende beweging. Het basissoundeffect, (ik omschrijf hem als een akkordeon gemaakt van brulkikkers) is een goede vonst en de snare komt lekker binnen. De keuze om bij de tweede drop het basisgeluid een wobble te geven die niet aansluit op de beat, maar willekeurigerer, is een gewaagde. Bij mij viel deze niet, toeggegeven dat weinigen een dergelijke keuze met zelfvertrouwen zouden maken.

Een prima EP, die het punt waar de BANGANAGANBANGERS nu staan goed markeert. De geluiden zijn on-point verzameld en getweaked en vormen een kneiterharde, genadeloze combinatie.. Sommige keuze’s zijn apart en voegen voor de een meer toe dan voor de ander, wat ook treffend is voor de diversiteit in het collectief zelf. De hint naar meer experiment in de volgende EP laat mij vol genoegen uitkijken naar de verdere escapades van de heren.

Back to top ↑